De oorsprong van de Am. bulldog moeten we zoeken bij de Mastiffs (1121 v.chr.). Deze kwamen het eerst voor in Tibet. Zij stammen af van de Tibetaanse Wolf, die nu nog steeds in de bergen van Tibet en Noord- India voorkomt. Deze honden werden gebruikt om op gevaarlijke roofdieren zoals Tijgers, wilde zwijnen, panters en beren te jagen. Ze moesten in staat zijn om te vechten tegen deze dieren maar ze moesten ook de snelheid en de kracht van deze dieren kunnen evenaren.

De Assieriërs brachten rond 800 v.chr. Mastiffs naar India. Men neemt aan dat de mastiffs ongeveer 2000 jaar in het midden-oosten hebben vertoefd. Men heeft muurtekeningen gevonden in Egypte die zouden dateren van 3000 v.chr. . Alexander de Grote bracht meer Mastiffs in Griekenland rond 333 v.chr.

Verscheidene eeuwen later werd er door nomaden (alanis) een niew type mastiff geintroduceerd in Europa. Deze honden kennen we nu nog als de "Alano Espagnol". Deze honden zijn vermoedelijk de dichste voorouder van de AM.bulldog, Am.Pitbull, Spanish Bulldog en Dogo Argentino. Pas vanaf de 16 de eeuw begon men te spreken over de bull-dog, butcher's dog, Alaunt. Deze honden hadden als taak het levende vee van de slagers bijeen te houden.
In de late middelleeuwen was bull-baiting voor de gewone mens een echte sport geworden. Bulldogs werden losgelaten op stieren en moesten deze trachten te overwinnen. Regelmatig werden de honden door de stier bij de hoorns gevat, soms werden de bulldogs zelfs de lucht ingeslingerd, er zijn afbeeldingen gevonden waarop mensen zeilen opspannen op de bulldogs op te vangen, een tikkelttje overdreven misschien, maar toch!!!!!²Bull-running was nog bloediger en gevaarlijker, de stier werd dagenlang gepijnigd en opgesloten in het donker, en werd dan losgelaten in een open veld. Eens hij op snelheid was, werden de bulldogs losgelaten. Deze honden waren in staat om een stier in volle snelheid tegen de grond te halen.

Door de eeuwen heen ontstonden extreem harde honden, die voor niets of niemand opzij gingen. Old English bulldogs werden destijds gefokt op prestatie, het testen van deze honden gebeurde van tijd tot tijd dan ook op een gruwelijke manier. Zo zijn er verhalen over bulldogs die aan de neus van de stier hangen en zelfs nog niet loslaten, terwijl de eigenaar de hond opensnijdt en alle ingewanden eruit haalt. Vooral slagers waren erop uit om grenzen te verleggen, terwijl de hond zijn prooi vast had, werd de poot van het dier verwijderd. Bulldogs van die tijd lieten niet los ondanks de verminking en de pijn die ze moesten verdragen.

De moderne Ab is een combinatie van boxer gekruist met bulldog. De bulldog stamt af van de spanisch bulldog, spanish alaunt, mastiff. Over de bulldog zijn vele theoriën. In feite zijn stafford, pitbull en bulldog als we in het verleden kijken bijna één en dezelfde hond. Het waren werkhonden die gebruikt werden om het wild bijeen te drijven, om op wild te jagen, gevechten in de pit, verdedigen van het landgoed, ...... .Oude prenten, afbeeldingen tonen honden met de uiterlijke kenmerken van deze verschillende rassen, het is pas wanneer men is beginnen fokken op type dat we kunnen beginnen namen geven aan deze honden. Je kan dus stellen dat zowel de stafford, pitbull, bulldog, Am. bulldog, spanish alaunt, presa canario, honderden jaren geleden BIJNA (verschillende types uiteraard!!!!!!) dezelfde kenmerken vertoonde.Door verschillende kruisingen en fokprogramma's op karakter onstonden zo de vele rassen die we vandaag kennen, en heeft elk ras zijn specifieke eigenschappen meegekregen.
De amerikaanse bulldog werd gebruikt als veedrijver en waakhond.

Dat de AB van tegenwoordig nog bestaat, is te danken aan de familie John D. Johnson / Georgia. Deze mensen fokken al generaties lang de AB in het huidige zware mollosser type.Daarom word het Bully- of klassieke type ook wel Johnson type genoemden werden overwegend gehouden als huis- of hofhond.

Allan Scott fokte lichtere AB´s met een langere snuit en een slanke, atletische bouw die een grotere conditie hadden. Deze lijn wordt zowel standaard- als Scotttype genoemd.Deze beide lijnen worden vandaag de dag nog steeds bij officiele shows apart gekeurd en beoordeeld en strijden de mensen nog steeds over wat het beste cq mooiste type is.

In het algemeen kun je wel zeggen dat de bully´s wat zwaarder en rustiger zijn en de standaard types wat beweeglijker en heeben iets meer uithoudingsvermogen.

Het moet echter niet zo zijn, hoewel er bij de US Performance/Irondog shows meestal standaardbulldogs winnen, hebben daar ook al getrainde 60 kilo zware bully´s de concurentie de angst voor verliezen geleerd.

Maar... over smaak valt niet te twisten. Op lichamelijk onderscheid zal ik hier niet ingaan, deze kun je lezen in de officiële rasstandaard.

We moeten natuurlijk niet de hybride (bully & standaard gekruist) vergeten, de nu meest geliefde lijn die bovenal een prachtige koptype heeft, maar niet apart gekeurd word.

Spijtig genoeg wordt de AB nog niet erkend door de FCI en daarom ook niet door de AKC(USA) erkend. De oorzaak daarvan zijn de verschillende rasstandaarden. Een schoonheidsshow kan met de huidige rasstandaard  niet uit de voeten na AKC kriteria. Maar als je ziet hoeveel schoonheidsrassen zich daardoor ontwikkeld hebben, moet het toch geen nadeel zijn voor de "werkhond" genaamd American Bulldog zijn.